سلام دوستای خوبم

سال نوتون مبارک ...

امیدوارم سالی پر از شادی و برکت در انتظارتون باشه و امسال سال رسیدن به آرزوهاتون باشه

سلام دوستای خوبم

خوبین ؟خوشین ؟ سلامتین؟

خوشحالم که بعد از یه مدت طولانی توی این روز قشنگ وبلاگمو آپ می کنم

ولادت با سعادت حضرت رسول(ص) و همین طور امام جعفر صادق (ع) رو تبریک میگم

می خوام به مناسبت این روز یه داستان از کتاب داستان و راستان براتون بذارم که در مورد حضرت

رسول (ص) هست و به نظرم خیلی جالب و آموزنده است

منو که خیلی توی فکر برد....

در خانه ی ام سلمه

آن شب را رسول اکرم در خانه ی ام سلمه بود . نیمه های شب بود که ام سلمه بیدار شد و متوجه

گشت که رسول اکرم در بستر نیست. نگران شد که چه پیش آمده؟ از جا حرکت کرد و به جستجو

 پرداخت . دید که رسول اکرم در گوشه ای تاریک استاده ، دست به آسمان بلند کرده ، اشک می ریزد

و می گوید :

" خدایا چیزهای خوبی که به من داده ای ، از من نگیر . خدایا مرا مورد شماتت دشمنان و حاسدان قرار

 نده . خدایا مرا به سوی بدی هایی که مرا از آنها نجات دادی، بر نگردان. خدایا مرا هیچگاه به اندازه ی

 یک چشم بر هم زدن به خودم وامگذار."

شنیدن این جملات با آن حالت، لرزه بر اندام ام سلمه انداخت. رفت در گوشه ای نشست و شروع کرد به

 گریستن . گریه ی او به قدری شدید شد که رسول اکرم آمد و از او پرسید:

" چرا گریه می کنی؟ "

-" چرا گریه نکنم؟ تو با آن مقام و منزلت که نزد خدا داری ، این چنین از خداوند ترسانی ، از او

 می خواهی که لحظه تو را به خودت وانگذارد. پس وای به حال مثل من! "

-" ای ام سلمه چطور می توانم نگران نباشم و خاطر جمع باشم ؟ یونس پیامبر یک لحظه به خود وا

گذاشته شد و آمد بر سرش آنچه آمد ! "

امیدوارم توی این روز قشنگ دل های مهربونتون پر از شادی باشه و غم راه دلتون

رو پیدا نکنه ...